Ik nam een jaar lang FitLine — Dit is wat er gebeurde

Openbaarmaking: Ik ben onafhankelijk FitLine-distributeur en beheer deze website. Mijn zus, ook distributeur, gaf me het eerste pakket gratis.

Ik organiseer reisrondleidingen om mijn brood te verdienen. Klinkt glamoureus, totdat je ontdekt dat het weken onderweg betekent, een klimaat dat voortdurend verandert, en een dieet dat voor 90 procent bestaat uit "ziet er lekker uit, daar heb ik later spijt van". Dus toen mijn zus een doos FitLine in mijn handen duwde en zei "probeer het eens", was mijn eerste reactie niet "ah, een nieuwe gezondheidsreis begint". Het was eerder een "vooruit, prima", in de toon van iemand die een afspraak bij de tandarts maakt.

Uiteindelijk nam ik de doos aan

Even de context. Ik ben vaak op plekken waar het weer geen plan heeft. De ene week is het 30 graden en vochtig, de volgende zit ik in de bergen waar het zo koud is dat mijn vingers vergeten waar ze voor dienen. Daartussen eet ik wat er lokaal is, vaak een late avondmaaltijd vlak voordat ik om zeven uur 's ochtends ergens moet zijn. Niemand kan rond zo'n leven een gewoonte met supplementen opbouwen. Je hoopt het gewoon.

Voordat ik FitLine kende, had ik producten uit het supermarktschap geprobeerd. Flessen die beloofden de spijsvertering, de weerstand en het algehele welzijn te ondersteunen, en die mij vooral brandend maagzuur bezorgden. Toen mijn zus me die doos gaf, was ik al het type dat bij het woord "supplement" alvast de teleurstelling begon voor te bereiden.

Zij slikte het al een paar maanden, en ze bood me 30 dagen gratis aan met de FitLine Optimal Set: Basics, Activize Oxyplus en Restorate. Ik twijfelde. Ik zei tegen mezelf dat ik het gewoon eens ging proberen om te zien waar iedereen het over had, en ik nam aan dat ik na een of twee zakjes zou stoppen, zoals bij elke andere gezondheidshype die ik had uitgeprobeerd. Ik had mijn weddenschap al geplaatst. Ik wist zeker dat ik gelijk zou krijgen.

Mijn echte zorg, toen ik de etiketten eindelijk goed las, was de zoetstof. In mijn familie komt diabetes voor, dus dat speelde de eerste week constant door mijn hoofd. Maar het cadeau van een gratis maand won het van mijn scepsis. Mijn redenering was simpel: in het slechtste geval verlies ik niets. Dat is een heel overtuigend argument als wat je overweegt gratis is.

Dag één: ik, een klein zakje en een flinke dosis scepsis

Er was geen dramatische uitpakscène. Ik woon alleen, dus niemand keek me wantrouwig aan toen ik iets oranjes met een vleugje blauw dronk. Mijn ochtendroutine was altijd een glas water zonder ontbijt, dus FitLine nam gewoon die lege plek in, zonder publiek en zonder getuigen van mijn gezichtsuitdrukking.

Achteraf is dat jammer, want dit had een heel goede video kunnen worden.

's Ochtends, op een lege maag, mengde ik Basics met drie lepels Activize Oxyplus in een glas water. Ik was voorbereid op iets bitters, flauws en gezonds, dus het moest wel verschrikkelijk smaken. In werkelijkheid smaakte het naar sinaasappelsap met een lichte groene nasmaak. Niet slecht. Echt niet slecht. Dat verbaasde me een beetje, want ik had me voorbereid op een gevecht met mijn smaakpapillen, en dat kwam er nooit. Ik stond in mijn keuken met het gevoel dat ik was beroofd van mijn gevecht, als een bokser die ontdekt dat zijn tegenstander naar huis is gegaan.

's Avonds, ongeveer een uur na het eten, maakte ik Restorate, dat ongeveer naar limonade smaakt. Verfrissend, makkelijk te drinken, niets om je voor te schamen. Dus de eerste dag was geen dramatische kentering. Hij was eerder nogal saai. Geen bijzonderheden, geen spijt, alleen een wat verwarde man in de keuken die dacht: "Oh, dat was het?"

De eerste maanden: een gewoonte, geen wonder

Ik wil duidelijk zijn dat niets hiervan als een wonder aanvoelde. Er was geen ochtend waarop ik overeind sprong, mijn armen spreidde en verkondigde dat ik een nieuw mens was. Zo werkt het echte leven niet. Mijn echte leven bestaat uit veel gewone reisdagen, en de meeste lijken op elkaar.

Wat ik heb, is een gewoonte. Het glas 's ochtends vergeet ik op drukke dagen, vaak als ik al half naar de deur ben met mijn schoenen in mijn hand. Het glas 's avonds is het glas waar ik naar ben gaan uitkijken, vooral omdat het het enige moment van de dag is waarop ik niets hoef te beslissen. Het is iets kleins, maar het zijn precies die kleine dingen die bepalen of een gewoonte een maand reizen overleeft.

Ik kan ook eerlijk gezegd niet zeggen hoeveel van wat er veranderd is aan het product ligt. Mijn leven verandert op veel fronten tegelijk: reizen, eten, onbekende hotelbedden, het weer. Ik zou een nette oorzaak-gevolgverhaal kunnen vertellen, maar dat zou verzonnen zijn, en dat wil ik niet doen, noch met jullie, noch met mezelf.

De weerreis waar ik geen eer voor mag opstrijken

In november maakte ik een reis van twee maanden door Vietnam en China, waar de temperaturen varieerden van benauwde 30 graden tot bijtende min 10. Dat is een nogal oneerlijke klimaatwisseling voor elk lichaam binnen een paar weken, en ik zat op dat moment ongeveer vijf maanden in de routine.

Je zou die reis makkelijk tot de keerpunt van het hele verhaal kunnen maken. Dat ga ik niet doen. Ik was voorzichtig, ik was moe, ik had te veel lagen kleding bij me, en ik had geluk met het timing. De eerlijke versie is dat ik twee maanden onvoorspelbaar weer heb doorstaan, en ik weet niet hoeveel daarvan aan de drank te danken is.

De week waarin ik bijna stopte (en waarom ik dat niet deed)

Er was geen dramatisch moment waarop ik op het punt stond de zakjes in de prullenbak te gooien. Mijn grootste twijfel was praktisch, en alles draaide om de verpakking.

De pot Activize Oxyplus meenemen op reis werd snel vervelend. Hij is groot, lastig in te pakken, en er was altijd de zorg dat hij onderweg open zou gaan en je rugzak in een crimescène van witte poeder zou veranderen. Gelukkig is dat nooit gebeurd, maar ik moest het bij de beveiliging meer dan eens uitleggen. De beambten keken er met die blik naar die men voorbehoudt aan dingen die men niet begrijpt, ik zei "supplement", en ze wuifden me door. Een wat ongemakkelijk gesprek met een grensbeambte over mijn ontbijt. Niet mijn trotste moment, maar wel een memorabel.

Uiteindelijk stapte ik over op PowerCocktail, dat in losse zakjes komt en veel makkelijker mee te nemen is. PowerCocktail 's ochtends, Restorate 's avonds. Probleem opgelost, en mijn rugzak trok minder aandacht van het beveiligingspersoneel.

En als ik onderweg ben en geen tijd heb om het goed te mengen, heb ik een klein trucje. Ik bestel een limonade bij Mixue, vraag de medewerker om een zakje PowerCocktail toe te voegen voordat hij het deksel erop doet, schud het even, en opeens heb ik mijn eigen "niet-officiële" drankje. De medewerkers kijken me soms een beetje vreemd aan, maar omdat het om een klein zakje gaat en niet om een mysterieuze pot, vragen ze niet veel.

De vraag over de zoetstof

De zorg over de zoetstof kwam meer dan eens naar boven, en ik ga niet doen alsof die er niet was. Met die familiegeschiedenis kon ik die niet zomaar opzijschuiven. Ik heb niet gegokt. Ik heb mijn huisarts gevraagd, en ik zou iedereen met diabetes of een vergelijkbare zorg aanraden hetzelfde te doen voordat hij met enig product begint. Ik ben reisleider, geen medisch expert, en supplementen vervangen geen goed medisch advies. Als je dit leest met de familiegeschiedenis van diabetes in je hoofd, begrijp ik dat helemaal. Het speelde in mijn hoofd ook lang.

De minder glamoureuze kant: de kosten, de smaakmoeheid en andere klachten

Laten we niet doen alsof het goedkoop is. Toen ik na de gratis maand voor het eerst zelf moest betalen voor de aanvulling, schrok ik even van het totaalbedrag. Niet vanwege het bedrag zelf, voor iets dat uiteindelijk vooral poeder in water is. Ik keek naar de rekening, naar de bankapp, en had een stil gesprek met mezelf over prioriteiten.

Ik heb wat koffie, melkthee en snacks die ik onderweg kocht geschrapt, en ik denk dat dat een beetje heeft geholpen. Of het de kosten volledig compenseert, heb ik niet precies berekend, en ik ga niet beweren dat het zo is. Sommige rekeningen kun je alleen eerlijk maken als je de bonnetjes echt bewaart.

Omdat mijn ochtend uit sinaasappelsap bestaat en mijn avond uit limonade, heb ik bijna geen trek meer in andere dranken. Vroeger pakte ik koffie, melkthee en frisdrank zonder na te denken. Ik kan niet precies zeggen waarom dat is veranderd, en ik ga niet beweren dat het product de oorzaak is, maar het is een verandering die ik merk, en dat is het eerlijkste wat ik erover kan zeggen.

Qua smaak ben ik niet zo verveeld geraakt als je misschien zou denken na een jaar twee vergelijkbare dingen drinken. Ik heb nu een voorkeur: Restorate vind ik lekkerder koud dan op kamertemperatuur. Het is een kleine karakterontwikkeling in dit stadium van mijn leven. Ik weet niet wat het over me zegt dat ik kieskeurig ben over een citroenpoeder, maar zo is het.

Wat me echt ergert, naast de pot, is het opnieuw bestellen. Er is altijd een beetje zorg om op tijd te bestellen voordat alles op is, vooral op een lange reis wanneer de volgende levering dagen weg is. Het is niet ondraaglijk. Het is gewoon een heel menselijk en wat vervelend deel van het volhouden van een dagelijkse gewoonte gedurende twaalf maanden. Niemand vertelt je dat het moeilijkste aan een gewoonte niet het drinken is, maar de logistiek.

Een jaar later: wat er is gebleven en wat ik niet kan bewijzen

Er is een jaar voorbijgegaan, en ik ben nog steeds dezelfde. Ik doe nog steeds werk dat veel tijd kost, en ik eet nog steeds dingen die niet altijd goed voor me zijn, omdat dat hier nu eenmaal bij het leven hoort. Het restaurant naast de deur doet zijn best om me van het goede pad te lokken, en eerlijk gezegd wint het vaker dan ik zou willen toegeven. FitLine maakt van mij niet iemand die altijd perfect schoon eet, en ik zou liegen als ik dat zei.

Hier wonen betekent dat eten een voortdurende onderhandeling is. Op elke hoek is er iets verleidelijks en iets wat je beter kunt vermijden, en ik zou liegen als ik zei dat ik altijd de juiste keuze maak. Een jaar met een glas 's ochtends maakt mij niet tot een asceet, en ik ben gestopt met doen alsof ik er een moet zijn. Er zijn weken dat ik gedisciplineerd ben en weken dat de laksa wint. Beide horen bij dezelfde gewoonte.

Mijn levensfilosofie is nog steeds hetzelfde: goed eten, goed slapen, goed leven. FitLine vervangt dat niet. Als er iets veranderd is, dan is het een klein onderdeel van de gewoonte die ik opbouw, zakje voor zakje. Het is geen persoonlijkheidsverandering. Het is een drankje, een paar kleine zakjes in de rugzak, en een beetje koppigheid om de gewoonte vol te houden.

Wat ik zonder overdrijving kan zeggen, is dat dit een gewoonte is die ik een jaar heb kunnen volhouden, en dat is meer dan ik van de meeste dingen kan zeggen die ik alleen uit nieuwsgierigheid heb geprobeerd. Het is de eerlijkste uitspraak die ik kan doen, en ik houd het liever daarbij dan dat ik het opsmuk.

De vriendin die er vanaf het begin gelijk in had

Een vriendin gebruikt FitLine al acht jaar, en de meeste van die tijd heb ik het afgedaan. Elke keer dat het onderwerp kwam, had ik een snel, een beetje zelfingenomen antwoord klaar. Ik knikte beleefd, veranderde van onderwerp en ging weer verder met mijn koffie. Vanaf de zijlijn oordelen over iets wat je nooit hebt geprobeerd, is een heel gemakkelijke positie.

Toen ik het uiteindelijk wél probeerde, realiseerde ik me dat mijn scepsis grotendeels een gewoonte was en geen weloverwogen beslissing. Ik was heel zeker van iets wat ik nooit echt had bekeken. Het is een les die ik in mijn werk steeds opnieuw leer, of het nu gaat om een hotel waar ik nooit ben geweest of een route die ik alleen op een kaart heb gezien. Ik heb nog steeds mijn meningen, maar ik probeer ze inmiddels lichter vast te houden.

Ik beveel het ook niet iedereen aan die ik tegenkom. De meeste vragen die ik krijg, komen van mensen die het zakje in mijn tas hebben opgemerkt, en die vragen het gewoon. Ik antwoord eerlijk, vertel wat ik hier heb geschreven, en verwijs ze naar de officiële informatie in plaats van naar mijn persoonlijke mening. Als dat saai klinkt, dan komt dat omdat ik liever saai ben dan ongelijk heb.

Slotgedachten

Ik ga je niet vertellen dat FitLine een wonder is, en ik ga het ook niet wegzetten als pure hype. Of het het waard is voor jou, kan ik niet beantwoorden, omdat ik alleen de ervaring van één jaar van één persoon heb, een reisleider die veel nachten in onbekende hotelbedden heeft doorgebracht en een familiegeschiedenis heeft waar hij liever niet over nadenkt.

Wat ik wel kan zeggen, is hoe dat jaar voor mij is verlopen. Er waren makkelijke delen, vervelende delen, dingen die duurder waren dan ik had verwacht, en ik weet nog steeds niet precies hoeveel van wat ik heb opgemerkt aan het product te danken is en hoeveel aan de rest van mijn leven. Dat geef ik liever toe dan dat ik doe alsof ik de oplossing heb gevonden.

Als je overweegt het uit te proberen, zijn de verstandige stappen dezelfde die ik zelf zou zetten. Lees de productinformatie op de officiële website. Controleer de lidmaatschaps- en bestelvoorwaarden. Lees de openbaarmaking bovenaan deze pagina, zodat je weet naar wie je luistert. En praat met een gekwalificeerde zorgprofessional als je een aandoening hebt, familiegeschiedenis van ziekten hebt of medicijnen gebruikt. Je arts zal je veel meer helpen dan een klein zakje en een sceptische reisleider.

Dit artikel weerspiegelt alleen mijn persoonlijke ervaring en mening. Elk lichaam en elke situatie is anders. Dit is geen medisch advies, dus raadpleeg een gekwalificeerde zorgprofessional voordat je je gezondheidsroutine verandert.